Nieuwsbrief

December 2018

Column: Rimpels…

Een opkikkertje is welkom.

Als ik met familie, vrienden en kennissen buiten ons dorp spreek over hoe het met de zorg en aandacht voor ouderen in Berlicum en Middelrode gesteld is dan neig ik er meestal toe daar erg positief over te zijn.
Vaak krijg ik dan reacties als: ‘In een dorp is dat ook wat gemakkelijker te regelen. De mensen kennen elkaar.
Er is een grote mate van sociale controle. Het is kleinschalig. In een grote stad is dat niet zo simpel.
Daar is het eenzaamheidsgevoel onder ouderen veel groter.’ Ik heb er geen idee van of dat werkelijk ook zo is.
Een stad bestaat immers uit wijken waar mensen elkaar redelijk goed kennen.
De mensen die in grote appartementencomplexen wonen hebben vaak weer contact met elkaar via de bewonersvereniging en ook dan is er uiteraard een zekere mate van sociale controle.

Desalniettemin mogen we in Berlicum en Middelrode trots zijn op ons zorgcentrum en op BRES met al zijn clubjes die ervoor zorgen dat ouderen zo min mogelijk in eenzaamheid zitten te verpieteren.
Er is een wandelclub, fietsclub, breiclub, zangclub, toneelclub, muziekclub, sportclub, sjoelclub, koersbalclub, bridgeclub, ik zal wel wat vergeten, maar voor elk wat wils.
Daarnaast wordt nog van alles georganiseerd op het gebied van uitstapjes, samen koken, samen eten, samen een spelletje doen zoals kaarten en keezen, samen naar films kijken in D’n Inloop.

Als u deze rimpel leest staan de feestdagen van Kerstmis en Nieuwjaar al weer ras voor de deur.
Het is een bekend verschijnsel dat die dagen voor veel ouderen en zeker voor de alleenstaanden onder ons niet altijd even gemakkelijk zijn.
Veel van de hierboven genoemde activiteiten liggen in die periode stil. Eenzaamheid ligt dan op de loer.
Kinderen en andere familieleden, ook vaak al op leeftijd, zijn niet altijd in de gelegenheid om langs te komen en als het weer niet zo best is (denk aan sneeuw en gladheid) dan is het vaak moeilijk om zelf de deur uit te gaan.

Alle leden van BRES en uiteraard ook alle andere inwoners in Berlicum en Middelrode wil ik dan ook oproepen met die dagen eens goed om je heen te kijken. Zijn er buurtgenoten, familieleden, vrienden of kennissen die veelvuldig alleen zijn en voor wie misschien een bezoekje erg welkom is? Wat let je om eens even binnen te wippen voor een bakje koffie, een gezellige klets, samen een wandeling te maken of te vragen om een hapje te komen eten? Zo’n ‘opkikkertje’ kan de dag al heel aangenaam maken.

Uw columnist wenst u bij deze, hopelijk in samenzijn met anderen, fijne feestdagen toe.

Johannes B.

 

 

Ut Vredeskiendje
Ut begon heel schón, al waar ut in ‘n stèlleke
Maria waar mi de klèine in d’re schik
Sint Józuf makte zich gelijk al zùrge
hij zieter ècht hil anders ùt ès ik.
Dè daacht ie en ie lin ut jungske
in ‘n voeièrbèkske dè krèk vurrum stond
Jezus Maria ‘t zal toch niet woar zen
of waar ik vruuger ók ‘n bietje blond?
Maria keek um òn en zin heel zuutjes
iemend anders is de vôdder van di kijnd
hij is Gods Zoon en ie kùmt ons hier verlossen
van alles wè de liefde ondermijnt.
Toch zal ik zin ie ès ‘nen èchte vôdder
ons mènneke leere timmeren òn de stroat
huize van vrede git ie laoter bouwe
ôk al wùrdt dè veuls te vruug zunnen dood.
Meer dan twiduujzend joar ist nou geleeje
hoast niemend hi in al diejen tijd geleerd
dèttie toch nie veur niks toen waar gebòre
en veur de hille mensheid gecrepeerd.
Dur’t laand trok um ons ùt te legge
hoe ge mi tweeje dur één deur kunt gaon
oew aander wang aonbiejt inplòts van terug te mèppe
zo dè de vijand dur kan blijve slaon
um op unne goeie keer toch te ontdekke
dèttie steeds meer z’n èige haand bezeerd
op bèi z’n knieën velt um vrienschap miw te sluite
al ut geweld veurgoewd de rug toekeert.

Ans van Kessel

 

 

Goedgemutste breicampagne

Fantastisch nieuws. De Efteling haakt deze winter aan bij de Goedgemutste Breicampagne en samen vragen we aandacht voor de één miljoen eenzame ouderen in Nederland. Op een hele bijzondere manier. In het IJspaleis van de Winter Efteling zijn wij, de Driewiek, 14 november samengekomen om deze campagne van harte te steunen.

Kijk. Dit is ‘m dan. De goedgemutste Langnek. Zo vraagt hij de hele winter aandacht voor eenzaamheid onder ouderen.

Het was reuze gezellig om met z’n allen mutsjes te breien voor de smoothies van Innocent. Voor ieder verkocht flesje met mutsje geeft Innocent € 0,20 aan het NOF. Geweldig toch.

 

 

 

Jarigen.
Alle binnenkort jarige leden worden alvast hartelijk gefeliciteerd. Een gezond en gelukkig nieuw levensjaar toegewenst.
Onderstaande kroonjarigen worden bezocht voor een felicitatie en attentie.
Wij hopen dat u de vermelding van uw naam op prijs stelt, mocht dit niet het geval zijn laat het dan een maand van tevoren weten.

80-jarigen, de sterken!
17 december: Jaap Leemans
18 december: Sjan van Gaal-van Boxtel
31 december: Piet de Groot
31 december: Corry Artz-Kuijpers
2 januari: Mien Smulders-Verhagen

90-jarigen, de allersterksten!
17 december: Dien Martens-Draad

 

 

Praktische tips om een valpartij te voorkomenBlijf op de been.

Jaarlijks belanden duizenden mensen op de eerste hulp door een valpartij: bont en blauw, met hoofdletsel of zelfs botbreuken.
Gelukkig kun je veel doen om vallen te voorkomen.

Loop niet op sokken.
Simpele aanpassingen zorgen ervoor dat de kans om thuis te vallen veel kleiner wordt.
Haal bijvoorbeeld losliggende kleedjes weg, zodat je niet uitglijdt of struikelt. Monteer een leuning langs de trap.
Vervang het bad door een douchecabine waar je makkelijk in en uit stapt.
Zorg voor voldoende licht in het trappenhuis (vaak vallen mensen in het donker) en doe de lichten aan als je ’s nachts naar het toilet gaat.
Vermijd ook zo veel mogelijk gladde vloeren en loop niet op sokken. Antislipstrippen op gladde traptreden of tegels zorgen voor meer grip.
En met een extra intercom voor de deurbel of een extra handset voor de telefoon hoef je niet te rennen.

Kijk uit met een multifocale bril.
Ook goed kunnen zien is belangrijk om valpartijen te voorkomen. Als je ouder wordt, zie je minder diepte en contrast.
Dat is een extra uitdaging voor de balans. Toch is een nieuwe bril niet altijd de oplossing.
Want wat blijkt: juist mensen met een nieuwe bril vallen vaker. Dit komt doordat de ogen moeten wennen aan de glazen.
Ook blijkt dat de multifocale bril (waarmee je zowel veraf als dichtbij ziet) een extra valrisico met zich meebrengt.
Het tast namelijk de dieptewaarneming aan.
Ben je veel buiten, dan is een gewone bril met enkelvoudige glazen – waarmee je óf dichtbij óf veraf scherp kunt zien – een beter idee.

Poets je tanden op één been.
Naarmate we ouder worden, vermindert het evenwichtsgevoel.
Ook een te lage bloeddruk, suikerziekte en geheugenproblemen zorgen ervoor dat we minder stabiel lopen en dus meer risico hebben op valpartijen.
De beste manier om een betere balans te krijgen: sterkere spieren en botten kweken. Dat doe je door te bewegen.
Experts raden aan dagelijks 20 minuten ‘matig intensief’ te bewegen (bijvoorbeeld door tijdens een wandeling stevig door te stappen of te fietsen) én twee keer per week oefeningen te doen voor meer balans en sterkere spieren.
Hiervoor hoef je niet naar de sportschool; ook thuis kun je veel doen.
Denk aan tuinieren, schoonmaken en alledaagse klusjes waarbij je een beetje extra kunt bewegen.
Poets bijvoorbeeld je tanden op één been en buig een paar keer door de knieën bij het in- en uitruimen van de vaatwasser.

Decennialang stond Nederland ’s ochtends om vijf over zeven klaar bij de radio voor de dagelijkse ochtendgymnastiek met Ab Goubitz; nu kun je meedoen met het tv-programma Nederland in Beweging.
Wil je liever bewegen onder professionele begeleiding?
Bij veel buurthuizen en sportclubs kun je terecht voor beweeglessen of meedoen aan een cursus valpreventie.
Ook geven gespecialiseerde fysiotherapeuten Otago- en In Balans-cursussen. Hier kun je leren hoe je valpartijen kunt voorkomen.
Wie een rollator gebruikt om te lopen, doet er goed aan deze regelmatig te laten controleren.
Werken de remmen bijvoorbeeld nog wel goed? Veel ziekenhuizen en zorginstellingen organiseren een ‘rollator-apk’.

Pas op met de medicijnen.
Sommige medicatie beïnvloedt het evenwichtsgevoel. Dat geldt bijvoorbeeld voor slaappillen en medicijnen die de bloeddruk verlagen.
Ook plaspillen en antidepressiva vergroten het risico op vallen. Slik je verschillende soorten medicijnen?
Overleg met de arts of apotheek of je met sommige kunt minderen. Want juist de mix van verschillende medicijnen werkt vallen in de hand.
Wees ook voorzichtig met oogdruppels en ooggel, aangezien deze het zicht beïnvloeden.

Slik vitamine D.
Wat wél goed is om toe te voegen aan je medicijnkastje is vitamine D. Het zorgt voor sterke botten en spieren en heeft een gunstig effect op de balans.
Vitamine D maken we in ons lichaam aan onder invloed van zonlicht. Wie niet veel buiten komt, kan makkelijk een tekort aan vitamine D oplopen.
Uit onderzoek blijkt dat mensen die zowel vitamine D als calcium slikken aanzienlijk minder vaak een gebroken heup oplopen.
Vitamine D koop je bij de drogist. Twijfel je of je een tekort hebt, laat het dan testen bij de huisarts.

Feiten over vallen.

Elke 5 minuten meldt een 65-plusser zich bij de Spoedeisende Hulp van het ziekenhuis na een val. Per jaar zijn dit er 96.000.

  • Bij 11 procent veroorzaakt de val hersenletsel.

  • Bij 14 procent leidt de val tot een gebroken heup.

  • Na een ernstige val is het leven vaak niet meer hetzelfde, zelfs niet wanneer het lukt om na het revalideren de draad weer op te pakken. Zelf koken, boodschappen doen, een ommetje maken: soms is dat niet meer vanzelfsprekend.

  • Valpartijen in huis lopen vaak slechter af dan op straat.

 

Aanmelden van leden.

Als u familieleden, vrienden of kennissen heeft die lid willen worden, dan kunnen zij zich op twee manieren aanmelden:

  1. Bellen of schrijven met Jeanne Vink, tel. 5031833, de Rijskamp 5, 5258EA, Berlicum of e-mailen naar seniorenverenigingbres@ziggo.nl
  1. Downloaden aanmeldingsformulier op www.seniorenverenigingbres.nl/organisatie/documenten en dit opsturen.

Verhuizingen en eventuele andere wijzigingen, zoals e-mailadres, bankrekeningnummer graag doorgeven aan het secretariaat.

 

November 2018

Column: Rimpels…

‘Lekker pesten’

Elkaar ‘lekker pesten’ is een eigenschap bij mensen die moeilijk is in te tomen. Je ziet het al bij heel jonge kinderen. Onlangs heb ik een t.v.-serie gevolgd waarin observaties te zien waren van kinderen van 2 tot 4 jaar in kinderdagverblijven en peuterspeelzalen. Gedurende lange tijd mochten de kinderen zonder dat ouderen zich ermee bemoeiden met elkaar spelen. Vanachter een one – way screen (een doorkijkspiegel) gaf een pedagoog commentaar op het gedrag van de kinderen. Je zag verbazende staaltjes van gewiekst pestgedrag: het afhandig maken van elkaars speelgoed, het stiekem verscheuren van een verftekening, iemand expres omver kukelen.

Op de basisschool gaat dat vaak even vrolijk verder. Er zijn niet voor niets pestprotocollen waarin precies staat aangegeven welk gedrag wel of niet getolereerd wordt. En hoeveel kinderen moeten niet naar een andere school overgeplaatst worden om het pesten te ontvluchten.

Tijdens de puberteit kan het soms ernstige vormen aannemen waardoor jeugdigen volkomen gefrustreerd raken en professionele hulp behoeven. De sociale media zijn qua pestgedrag vaak een bron van vreselijk veel puberleed. Soms lees je in de krant dramatische berichten dat pesten op die leeftijd zelfs kan leiden tot zelfdoding.

Tijdens de volwassenheid komen velen nog niet tot het besef wat een ellende pesten in het leven kan veroorzaken. Pesten op de werkvloer komt overal voor. Een baas of collega het leven zo zuur maken dat ze moeten vertrekken, iemand bewust ‘op zijn bek’ laten gaan ten voordele van jezelf. Op verjaardagsfeestjes en in sportkantines hebt u daar zeker de stoere verhalen over gehoord.

Maar nu wij ouderen? Zijn wij intussen tot de ‘jaren des verstand’ gekomen? Hebben wij door schade en schande geleerd dat pestgedrag het leven van mensen tot een hel kan maken? Ik zet daar grote vraagtekens bij. Als ik naar programma’s kijk van de ‘Rijdende rechter’ of ‘familiediner’ dan geven ouderen er vaak blijk van dat ze na jaren lange ervaring nog niets geleerd hebben. Zelfs van zorgcentra hoor je verhalen van het buiten sluiten van nieuwe bewoners, van roddel en achterklap. In de t.v. – serie ‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen’ zag je daar soms voorbeelden van. Daarnaast kwamen er in die verhalenreeks gelukkig ook hele warme zorgzame menselijke verhoudingen voor.

Zoals ik reeds aangaf…pestgedrag blijkt gedurende een mensenleven onuitroeibaar te zijn. Het zit ‘in onze genen’ zullen we maar zeggen. Toch hoop ik dat u en ook ikzelf er niet aan meedoen. Het kan de ‘oude dag’ ernstig verstoren.

Johannes B.

Nieuwe ledenpassen.

De nieuwe ledenpassen zijn er. Tegelijk met de nieuwsbrief en ONS ontvangt u deze. De ledenpas is voor de duur van uw lidmaatschap geldig. Degenen die hun lidmaatschap per 31 december hebben opgezegd ontvangen geen nieuwe pas. Mocht u nog vragen hebben dan kunt u terecht bij Jeanne Vink, tel. 073-5031833 of per e-mail seniorenverenigingbres@ziggo.nl

De onlangs aangemelde nieuwe leden krijgen hun pas op een later tijdstip.

Jarigen.

Alle binnenkort jarige leden worden alvast hartelijk gefeliciteerd.
Een gezond en gelukkig nieuw levensjaar toegewenst.

Onderstaande kroonjarigen worden bezocht voor een felicitatie en attentie.

Wij hopen dat u de vermelding van uw naam op prijs stelt, mocht dit niet het geval zijn laat het dan een maand van tevoren weten.

80-jarigen, de sterken!
10 november: John Bax
24 november: Riek van Gerven-de Jong
25 november: Trix Litsenburg-Heijkoop

90-jarigen, de allersterksten!
11 november: Nico van de Veerdonk
12 november: Marinus Schuurmans
21 november: Cees Raaijmakers

 

Informatiebijeenkomst: Langer thuis blijven wonen.

Op donderdag 4 oktober 2018 organiseerden de gemeente en BRES in Den Durpsherd een informatiebijeenkomst over het thema Langer thuis blijven wonen.
Er waren een 6-tal organisaties aanwezig, zoals Laverhof, BINT, de Politie, de Brandweer, de Kleine Meierij en BRES.

Dat dit thema bij senioren nog steeds leeft bewees de grote opkomst van 150 personen.
De 12 woonscans die werden aangevraagd zijn inmiddels door onze woonadviseurs in behandeling genomen. Indien u nog interesse heeft in een woonscan gelieve u contact op te nemen met John de Groot, tel. 5032526.

Het thema Wmo met aanvragen aan de gemeente voor ondersteuning voor b.v. dagbesteding, hulp in de huishouding en voorzieningen in de woning kwam aan de gesprekstafels regelmatig aan de orde . 

BRES heeft twee ervaren en opgeleide cliëntondersteuners, die u kunnen ondersteunen en adviseren bij een aanvraag bij Weg Wijs en het daarop volgend keukentafelgesprek.
Voor deze ondersteuning kunt u contact opnemen met Liesbeth Steenbergen, tel. 5033117 of Herman Schunselaar, tel. 5033008.
Alle ondersteuningen vanuit BRES zijn gratis, dus schroom niet .

Herman Schunselaar.

Samen zijn.

Samen zijn is fijn, gezellig, knus met een partner die alles voor je doet en is. Samen zijn houdt ook in dat naast het genieten er ook samen gedeeld wordt. Samen zijn kan ook afhankelijkheid betekenen. Samen delen van bijvoorbeeld de verzekering en bankgegevens, op een gegeven moment sta je er alleen voor. En of je dit nu doet met papier of een PC dat maakt geen verschil de kennis moet gedeeld worden. Verder moet je er rekening mee houden dat de gehele maatschappij steeds verder gaat met het gebruik van computer, slimme telefoons tablets en dergelijke.

Begin met een eigen e-mail adres. Adressen als janenkathrijnklaasen@ziggo.nl betekenen vaak dat er maar één partner is die iets doet met e-mail. De andere partner heeft geen enkele ervaring met mail. Verander dit en begin met een eigen e-mail adres en doe zo al wat ervaring op met het digitale gebeuren. Bij Ziggo, KPN kun je meestal meerdere e-mail adressen aanmaken. Leer ook je bankzaken beheren, kan een hoop ellende met de deurwaarder voorkomen. Wat is er leuker dan via een TV camera te praten met je kleinkinderen of met je geëmigreerde kinderen in Australië. En het aardige is het is nog gratis ook! Verschillende van jullie kennen de buurtapp uit de eigen omgeving. Je kunt natuurlijk ook een familieapp of een Oma app beginnen. Ook dit is gratis. Berichtjes, foto’s video, het gaat allemaal via de WhatsApp. De camera is immers ingebouwd! WhatsApp werkt via de smartphone of via een tablet waarmee je  ook telefoongesprekken kunt voeren. Verder informatie zoeken van alle mogelijke zaken, serieus of onserieus, je kunt het allemaal bekijken. De uitslagen van je Bridgevereniging of informatie van je koor, de website van Bres, het staat allemaal tot je beschikking. Wat heb je hiervoor allemaal nodig ? Bij de meesten is een internetverbinding aanwezig. Dit is de opening naar de digitale wereld.

Een computer of een tablet. Een tablet is voor de meeste ouderen voldoende. Zolang er geen ellenlange teksten worden verwerkt is een tablet zeer geschikt. Een PC of laptop hebben de meesten van ons echt niet nodig. Kies je voor een tablet dan gaat de voorkeur uit naar een iPad vanwege de eenvoudige bediening en de goede ondersteuning.

Ook aan een iPad kun je een toetsen bord aansluiten als je dat wilt en eventueel ook een grotere monitor of een TV. De foto toont een iPad met toetsenbord en een monitor.

De ICT groep van Bres geeft elke maandag een workshop. Wat er wordt behandeld is afhankelijk van de vragen die de Bresleden hebben. Kom eens kijken op maandag in d’n Inloop.

Herfst

Het is twee uur in de middag. Ik maak me gereed om een wandeling te gaan maken.
Toch maar een winterjack aan. Het geluid van de forse windvlagen kun je binnen horen.
Het weerbericht meldde zo juist windkracht 6 tot 7 en een temperatuur van 9 graden. Best frisjes.
Goed aankleden en de pet op. De voortuin ligt vol met gevallen bladeren van de reusachtige plataan die pal voor het huis staat. Het geelbruin tooit de tuin in een fraaie herfstkleur.
Jaarlijks ben ik weken in touw om het blad op een hoop te harken. Het houdt me fit.

Flink doorstappend laat ik de woningen van ons dorp snel achter me.
Via omwegen ben ik op weg naar het landgoed De Wamberg.
Met de wind op kop druk ik mijn pet wat steviger op het hoofd. Links en rechts liggen weilanden.
Het gras is nat van de dauw die niet wil wijken. Ik schop door bergen blad dat ook hier gevallen is.
In de vochtige lucht ruik je de beginnende verrotting. Geen grazende of herkauwende koeien meer die genieten van de warme zomerzon. Die is definitief verdwenen.
Het zal even duren voor herfst en winter zich laten verdrijven door lente en zomer. Ik kan er niet om rouwen. De herfst is in mijn beleving een aangenaam jaargetijde. De warmte van de zomer wordt langzaam opgeslorpt door de kilte van de herfst. Soms met enig protest. Zonnige najaarsdagen houden dan hardnekkig de herinnering aan de zomer nog even vast. Doch het is onherroepelijk. Bomen, struiken en planten ontkomen niet aan hun jaarlijks terugkerende periode van bladverlies en gedeeltelijke versterving.
Noodzakelijk om straks herboren nieuw leven te creëren en tot volle bloei te komen.

Het afsterven in de herfst gaat gelukkig gepaard met een ongekende schoonheid en kleurenpracht.
Het bos in de verte werpt zijn kleurenpallet reeds vooruit. Even verderop wandel ik langs een gemaaid maïsveld. Als op een slagveld steken de staketsels boven de grond. De wind krijgt alle ruimte en jaagt het gevallen blad fladderend de lucht in. Zwarte kraaien, meegezogen door de windvlagen, duiken tussen de stoppels en pikken in de grond op zoek naar voedsel. Grauwe grijze wolken bewegen zich in hoge snelheid langs de hemel. De kans op regen is daardoor niet groot. Soms komt de zon zelfs even tevoorschijn.

Ik sla linksaf een zandpad in dat naar het bos leidt. Het geruis van de wind neemt af. De boomkruinen boven mij zwiepen weliswaar heen en weer. Het geluid daarvan verdwijnt echter grotendeels in de voorbij jagende lucht boven de toppen van de bomen. Het pad ligt bezaaid met blad en afgebroken takjes. Elke stap veroorzaakt een krakend en ritselend geluid. Links en rechts staan paddenstoelen te pronken met hun mooie herfstkleuren. Het eekhoorntjesbrood is hier en daar aangevreten. De meeste vliegenzwammen zijn gelukkig nog onbeschadigd. Het wemelt van de elfenbankjes vastgenageld aan de vermolmde stammen van omgevallen bomen. Verder wandelend langs de grote weide en het ven geniet ik met volle teugen van natuur, weer en wind. Buiten het landgoed gekomen ga ik weer op huis aan. Al met al ervaar ik vandaag een ultiem herfstgevoel.

Jan van der Krabben

Oktober 2018

Column: Rimpels…

Voorkom dat u valt!

Nog niet zo lang geleden loopt mijn vrouw een trapje op voor het terras van een restaurant. Ze valt ongelukkig, arm uit de kom. Ik kan u verzekeren dat dat pijnlijk is. Een buurvrouw enkele huizen verder wil onlangs heel diervriendelijk een torretje van de grond oppakken om het buiten te zetten, struikelt voorover en breekt haar heup. Na de operatie weken revalideren op Mariaoord. Zelf ben ik in mijn leven meerdere malen omgekukeld. Eén keer was het resultaat zelfs een schedelbasisfractuur. Dat is gelukkig heel wat jaartjes geleden. Niet meer over zeuren en doorgaan. Het zal bij velen van u niet anders zijn. Voorbeelden te over.

Als ik op internet het een ander opzoek over ‘veiligheid bij ouderen’ stuit ik op het bericht dat VeiligheidNL jaarlijks een ‘valpreventieweek’ organiseert. Daar had ik tot nu toe niet van gehoord. Ik neem aan dat ouderenorganisaties daar telkenmale aandacht voor vragen. Dit jaar is dat van 1 oktober tot en met 7 oktober. Precies de week waarin Nieuwsbrief 10 van BRES bij u in de bus valt. Vandaar dat uw ‘rimpel’-schrijver daar nu aandacht aan besteedt.

Het zal u niet onbekend zijn dat met het ouder worden de kans op vallen schrikbarend toeneemt. Als je jong bent kom je er vaak met wat schrammen en builen nog redelijk van af. Maar kom je boven de 65 dan is de kans groot dat 112 bellen de oplossing moet bieden. Om u wat cijfers te noemen: 1 op de 3 (circa 33%) 65-plussers valt 1 x per jaar, boven de 75 loopt dat zelfs op tot 42%. Dat betekent tienduizenden opnames in ziekenhuizen per jaar. Een forse financiële aanslag op het budget van de gezondheidszorg.

Een val veroorzaakt vaak veel leed. Lichamelijk, door kneuzingen of een breuk, maar ook geestelijk. Ouderen die gevallen zijn, zijn vaak bang om opnieuw te vallen. Die angst zorgt ervoor dat ze bepaalde situaties of activiteiten mijden. Niet meer naar de kaartclub, de koffie-inloop of naar de vriendin drie straten verderop. Vaak leidt dat tot eenzaamheid en een slechtere conditie.

VeiligheidNL geeft een negental adviezen om u ervoor te behoeden ook één van de ouderen te worden die per ambulance met loeiende sirene naar de 1e hulppost wordt vervoerd. Praat er eens over met uw echtgenoot, met vriend of vriendin of met een van de kinderen en probeer invulling te geven aan de genoemde adviezen. Dat is voor iedereen o zo zinvol.

Die adviezen zijn kort geformuleerd de volgende: 1. blijf actief; 2. maak het huis veilig; 3. check de geneesmiddelen eens die u dagelijks slikt; 4. laat uw ogen eens checken; 5. vraag hulp van familieleden; 6. draag stevige schoenen; 7. zorg voor gezonde voeding en maak dagelijks een ommetje; 8. probeer in samenspraak met anderen de valrisico’s te herkennen; 9. span de beenspieren als je duizelig wordt bij het opstaan en wacht tot de duizeling verdwenen is.

Heel zinvol deze adviezen eens na te lopen. Deze columnist spreekt uit ervaring,

Johannes B.

Jarigen.

Alle binnenkort jarige leden worden alvast hartelijk gefeliciteerd.
Een gezond en gelukkig nieuw levensjaar toegewenst.
Onderstaande kroonjarigen worden bezocht voor een felicitatie en attentie.

Wij hopen dat u de vermelding van uw naam op prijs stelt, mocht dit niet het geval zijn laat het dan een maand van tevoren weten.

80-jarigen, de sterken!
2 oktober: Julia Alfenaar-Heron
2 oktober: Antoon van de Akker
4 oktober: Gerda Dikkeboom-van Campen
27 oktober: Gerda Frunt-van de Akker

90-jarigen, de allersterksten!
18 oktober: Riek den Otter
20 oktober: Elly Verstappen-Schoormans
21oktober: Jopie Penninx-Groen

 

September 2018

Column: Rimpels…

Slapeloosheid of een teveel aan slaap.

‘Sommige mensen lijden zelfs zo erg aan slapeloosheid dat ze tijdens hun werk wakker blijven.’ Een grapje van Arthur Baer, een reeds in 1969 overleden Amerikaanse journalist en humorist. Toch kan slapeloosheid (medische term: insomnia), zeker bij het ouder worden, knap vervelend zijn en grote invloed hebben op het dagelijkse functioneren. Hoeveel mensen, ook in mijn eigen omgeving, hoor ik daar niet over klagen! Mijn echtgenoot zie ik regelmatig midden in de nacht zuchtend en steunend de echtelijke sponde verlaten om in de huiskamer wat te gaan lezen. Een kop warme melk schijnt haar dan goed te doen. Zelf kan ik me gelukkig prijzen. Na elke verstoring van de nachtrust (die verdomde prostaat bij mannen ook) slaap ik binnen de kortste keren weer als een roos.

Slapeloosheid is bij mij geen probleem. Nee, ik heb tegenwoordig eerder last van een teveel aan slaap. Kon ik vroeger van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat actief in de weer zijn, tegenwoordig begin ik tijdens de dag na een half uurtje krant lezen al hevig te knikkebollen. Verzet ik me daartegen dan wordt mijn humeur er niet beter op. Dus veelal geef ik er maar aan toe. De krant naast de bank, de benen er op en ik slaap als een snorrende poes. Laat ik voor het eten geen glaasje wijn drinken. Het gevolg is dat ik na de warme maaltijd als een bezetene begin te gapen. Vaak zie ik dan slechts een klein stukje van het zes-uur-journaal en kom weer tot bewustzijn tijdens de afsluitende tune van het programma 1 Vandaag.

Volgens degenen die er voor doorgeleerd hebben zijn er tal van oorzaken aan te wijzen die slapeloosheid kunnen veroorzaken. Zo kan pijngevoel door bijvoorbeeld artrose je aardig wakker houden of slecht doen inslapen. Sommige ouderen zijn overdag niet actief genoeg of gaan te vroeg naar bed. Zeker als je toch al wat minder slaap nodig hebt dan kan de nacht lang duren. Andere oorzaken kunnen zijn het zich wat depressief voelen, zorgen die door je hoofd spelen, overmatig gebruik van stimulerende stoffen (’s avonds koffie drinken bijvoorbeeld) of het gebruik van alcohol.

Als ik op internet op zoek ga naar de oorzaken van te veel aan slaap, vooral overdag, dan kom ik niet veel verder. In het algemeen wordt dat afgewimpeld met ‘eigen schuld, dikke bult’. Moet je maar wat actiever zijn. Ze hebben er ook een chic medische term voor: hypersomnia. Dat klinkt goed. Verderop lees ik: ‘Het komt voor dat de omgeving iemand als lui of ongemotiveerd ziet.’ Ik was er al bang voor. Beeldvorming die ik ten stelligste wil tegenspreken.

Als de kleinkinderen me soms attenderen op mijn overdadig slaapgedrag zeg ik met een stalen gezicht: ‘Let wel jongeman of jongedame, je opa heeft last van hypersomnia. Daar kan hij niets aan doen. Jullie oma heeft last van insomnia, maar dat zien jullie nooit. Dan liggen jullie te snurken op één oor.’ Met een blik van ‘met opa gaat het niet goed’ druipen ze dan af en richten ze zich weer op hun iPhone of iPad. Johannes B.

Jarigen.

Alle binnenkort jarige leden worden alvast hartelijk gefeliciteerd. Een gezond en gelukkig nieuw levensjaar toegewenst.
Onderstaande kroonjarigen worden bezocht voor een felicitatie en attentie.
Wij hopen dat u de vermelding van uw naam op prijs stelt, mocht dit niet het geval zijn laat het dan tijdig weten.

80-jarigen, de sterken!
7 september: Harrie A. Steenbergen
7 september: Harrie L. Steenbergen
22 september: Joke van der Krabben-Jansen
27 september: Cor Moonen
29 september: Roelof Baas

90-jarigen, de allersterksten!
30 september: Lous Wijffels-Pieck

Ledenpasjes.

De laatste tijd krijgen we regelmatig vragen over de ledenpassen.
Op de huidige ledenpassen staat een geldigheidstermijn van 2015-2016-2017.
KBO Brabant heeft laten weten dat deze passen geldig zijn totdat er nieuwe worden verstrekt.
Het ligt in de bedoeling eind september/begin oktober de nieuwe passen uit te reiken.
Deze passen worden uitgevoerd in hard plastic (vergelijkbaar met de betaalpas).

Wij hopen u hiermede voldoende te hebben geïnformeerd.

Verslag busreis naar de Eifel, Moezel en Rijn van 13 t/m 18 augustus 2018.

Maandagochtend verzamelen voor d’n Inloop. Alle deelnemers waren weer keurig op tijd aanwezig. Alle respect voor Ria Hoezen die ondanks het zeer recente verlies van Rien toch de leiding van de reis weer op zich heeft genomen! Een ieder had er zin in, zeker met de wetenschap dat het een leuk programma zou worden. De weersvoorspellingen waren gunstig en onze eerste koffiestop was bij Van der Valk in Venlo uiteraard met Limburgse vlaai! Rond lunchtijd arriveerden wij bij ons Hotel Lochmühle in Mayschoss omringd door heuvels bedekt tot grote hoogte met de wijnstokken die de al bijna rijpe trossen druiven droegen. Voornamelijk Spätburgunder (80%) voor de rode wijn en Riesling en Rivaner druiven (20%) voor de witte wijn. Op korte loopafstand van hotel de oudste Winzergenossenschaft van Duitsland die dit jaar 150 jaar bestaat. Hebben daar een rondleiding gehad in de prachtige wijnkelders en mochten proeven en sommigen hebben een flesje wijn gekocht om mee naar huis te nemen.

Hotel was eenvoudig, wat moeilijk toegankelijk voor de rollatorgebruikers onder ons, maar wel gezellig met een prachtig groot terras met uitzicht op de wijnheuvels en beneden ons stroomde het (schone) riviertje de Ahr. Ontbijt, lunch en diner in buffetvorm en niet echt de Duitse keuken, maar een ieder was toch tevreden. De sfeer onderling was vanaf de eerste dag goed. Onze Twentse chauffeur Alex , die deze omgeving heel goed kent en ons heel veel kennis heeft bijgebracht tijdens onze vele excursies. Uitstekend chauffeur én gids! Mochten we de Eiffel en het Ahrdal nog niet kennen, thans weten we er bijna alles van! Evenzo over de geschiedenis van de wijnbouw en de manieren van oogsten en het maken van de wijnen.

Hebben vele stadjes bezocht o.a. Boppard, Bacherach , Cochem, Klooster Maria Laach, Ahrweiler. Pracht bootreis gemaakt over de Rijn en langs de Lorelei. Bezoek aan een wildpark waar we vele hertjes gezien hebben maar weinig wilde zwijnen die hadden zich waarschijnlijk verstopt! Spectaculair bezoek aan het schiereiland (per boot) in Andernach waar zich de grootste koudwatergeiser van de wereld bevindt en het wonder ook mogen aanschouwen! Dan, zoals overal in Europa, het bewijs dat de Romeinen overal aanwezig zijn geweest en er nog resten van aquaducten en stadsmuren te zien zijn. Niet te vergeten de vele bronnen die zij aangeboord hebben en waardoor er zoveel kuuroorden zijn in Duitsland. Kortom wederom een zeer geslaagde reis afgesloten met het traditionele diner bij de Hooghei.

Augustus 2018

Column: Rimpels…

De natuurbegraafplaats

Enkele weken geleden hebben wij afscheid moeten nemen van de jongste broer van mijn echtgenoot. Hij was slechts 73 jaar. Wij ouderen zeggen al snel: ‘Veel te jong.’ Voor hem zelf echter een zegen. Zijn ziekte was al sinds jaren niet meer te stoppen. De plechtigheid vond plaats op de natuurbegraafplaats in Rheden. Voor mij was het de eerste keer dat ik het ‘natuurbegraven’ mocht meemaken. Ik vond het een indrukwekkende gebeurtenis.

De afgelopen jaren is natuurbegraven in Nederland sterk in opkomst. Terwijl sinds 2003 een meerderheid van Nederland zich laat cremeren, gaat natuurbegraven tegen die trend in. Bij natuurbegraven wordt het lichaam op een organische manier teruggegeven aan de aarde in een daarvoor bestemd stuk natuur.

Natuurbegraven is de afgelopen jaren overgewaaid vanuit Engeland. Daar is wettelijk eeuwige grafrust vastgelegd waardoor graven niet geruimd worden. Veel reguliere begraafplaatsen werden niet of nauwelijks onderhouden en verpauperden steeds verder. Daarom gingen mensen op zoek naar een alternatief en dat was voor velen het teruggeven van het lichaam aan de natuur zelf. De natuur ontfermt zich over het graf en onderhoud is niet meer nodig. Een natuurbegraafplaats belast het milieu zo min mogelijk waardoor een uitvaart past in duurzaam bosbeheer.

De graven zijn ruim (vaak zo’n 25 vierkante meter) en hebben geen grafstenen zoals je die op een reguliere begraafplaats ziet. In plaats daarvan mogen alleen natuurlijke materialen gebruikt worden. Op de meeste natuurbegraafplaatsen is dat een schijf hout. De kist en de kleding zijn alleen van natuurlijk materiaal zodat het snel door de natuur kan worden opgenomen. De graven liggen midden in de natuur, onder een oude boom, of juist naast de favoriete bramenstruiken. Op een natuurbegraafplaats kun je zelf je plaats uitzoeken. De natuur gaat altijd verder en kan op die manier veel steun en troost bieden. Bij natuurbegraven wordt de begroeiing zoveel mogelijk in zijn geheel weer teruggeplaatst, zodat een graf direct weer opgaat in de natuur en de natuur zich verder kan ontwikkelen. Leven en dood gaan zo op een mooie manier samen. Ieder graf wordt maar één keer geopend en is voor één persoon. Zo is de belasting voor de natuur ook minimaal.

De begrafenis van mijn zwager heeft mij veel gedaan. Hij ligt onder een kastanjeboom in een bos waarin hij graag ging zoeken naar tamme kastanjes. Hij zal daar zeker de rust vinden waarnaar hij hevig verlangde.

Na een afwijzing in 2010 is Natuurbegraven Nederland BV voornemens op de Hooghei in Berlicum opnieuw een natuurbegraafplaats te realiseren. Nu ik samen met mijn vrouw zo’n gebeurtenis heb mogen ervaren acht ik het als een welkome nieuwe vorm van hoe wij onze dierbare overledenen op waardige wijze terug kunnen geven aan de natuur.

Johannes B.

In memoriam Rien Hoezen.

Het is pas enige maanden geleden, dat Jan van der Krabben in de rubriek “Stille Kracht” een prachtig artikel over Rien Hoezen schreef met als kop: “Rien Hoezen: Wat een pracht kerel !!!!!!
De laatste zin van het artikel was: Rien bedankt voor alles. Je bent een pracht kerel. Hou het nog even vol .
Niemand kon toen bevroeden, dat Rien het niet meer zo lang vol zou houden.
Rien was bijna 20 jaar lid van onze seniorenvereniging en al jaren lid van verdiensten.
Hij heeft zich al die jaren , meestal samen met Ria, als vrijwilliger voor heel veel zaken ingezet . De overheid praat over participatie, mantelzorg, aandacht voor elkaar, betrokkenheid, inzet als vrijwilliger, samenvattend bedoelen zij: Mensen zoals Rien.
Ik heb je in mijn afscheidswoordje in de kerk al bedankt maar doe het hierbij nogmaals.

Beste Rien dank, dank voor alles. Je was een pracht Kerel !!!!!!!

Herman Schunselaar

Verslag lange fietstocht 4 juli 2018.

Bij deze beelden is een uitleg bijna niet nodig!! We hadden prachtig weer, iedereen goede zin…wat wil je nog meer!!! Jammer dat er maar 12 personen meefietsten! We reden met een maximale snelheid van 16 km. Dus… heeft u géén hulpmotor op Uw fiets…. dan is het toch goed te doen!! 50 km.! Schroom dan niet, en sluit u aan bij deze gezellige groep!!

Stel de organisatie niet teleur, zij werken er hard aan om het zo mooi mogelijk te maken, en slagen er altijd weer in om de mooie paadjes op te zoeken! DANK !!!

De dag ‘’vliegt”’ voorbij!! Noteer alvast in uw agenda 29 augustus, de laatste toertocht van dit jaar !!

Willemien van Schijndel

Jarigen.

Alle binnenkort jarige leden worden alvast hartelijk gefeliciteerd.
Een gezond en gelukkig nieuw levensjaar toegewenst.
Onderstaande kroonjarigen worden bezocht voor een felicitatie en attentie.

Wij hopen dat u de vermelding van uw naam op prijs stelt, mocht dit niet het geval zijn laat het dan tijdig weten.

80-jarigen, de sterken!
7 augustus: Henk Schram
26 augustus: Albert van Gaal
28 augustus: Riek van den Berg-van der Heijden

90-jarigen, de allersterksten!
8 augustus: Marietje van de Ven-Rijkers

 

Verslag golfwedstrijd kring Maas-Dommel 19 juli 2018

 

Tussen 1 en 2 uur druppelden de 19 deelnemers aan de wedstrijd langzaam het clubhuis van golfclub Vught binnen. We werden verwelkomd met koffie/thee en een heerlijke donut, die onze gastvrouw Henriette voor ons had klaargezet. De teams waren wat aantal betreft nogal uiteenlopend.

Afdeling Berlicum was met 2 leden vertegenwoordigd. Den Dungen stuurde aanvankelijk 3 mensen, maar eentje moest er wegens rugklachten thuisblijven. Ammerzoden trad met 6 personen aan en Sint-Michielsgestel met 9. Helaas waren er geen deelnemers van de afdelingen Vught en Maasdriel.

Om 2 uur gingen we in 7 flights van start. Het weer was en bleef prachtig.

Bij het passeren van het clubhuis werden we verfrist met heerlijke stukken watermeloen.

Na 18 holes en ca. 2 3/4 uur onderweg te zijn geweest arriveerden we moe maar voldaan weer bij het clubhuis waar onder de lommerrijke bomen genoten kon gaan worden van de nodige hapjes en drankjes. Iedereen was daarnaast bezig om de stablefort punten te tellen, waarbij sommigen wel erg hoog scoorden. Helaas werd na hertelling het aantal punten behoorlijk naar beneden bijgesteld.

Het bleek zeer noodzakelijk om de telling van de potentiele winnaars toch even na te lopen.

Na veel getel en gereken werd de uitslag bekend gemaakt.

De baan bleek toch moeilijker dan gedacht want niemand haalde meer dan 29 punten.

De neary (met de eerste slag de bal het dichtst bij de hole) bij de heren was voor Pieter van Hout uit Berlicum. Er deden maar 3 dames mee en geen van drieën had bij de eerste slag de bal op de green gekregen, dus deze prijs kon niet worden uitgereikt.
4 heren hadden een birdie geslagen (in 2 slagen de bal in de hole) en werden verblijd met een bal met een vogeltje erop.

Bij de heren hadden Martin van Oord uit Sint-Michielsgestel en Martin van den Oord uit Ammerzoden met 29 punten ex aequo de hoogste score en gingen met een prijs naar huis en bij de dames was het Charlotte van Eekeren met 27 punten.

Dan was het natuurlijk heel spannend welke afdeling dit jaar met de wisseltrofee naar huis zou gaan.

Vorig jaar waren het de golfers uit Berlicum, maar die waren geen schim van 2017. Het ging uiteindelijk tussen Den Dungen en Ammerzoden, waarbij Den Dungen aan het langste eind trok met een gemiddelde van 25,5 punt.

Er werd nog geruime tijd nagezeten, want Henriette bleef maar met heerlijke hapjes langs komen, waarvoor zij uitbundig werd bedankt.

Het was, goed of slecht gespeeld, voor alle deelnemers een leuke middag.

Helaas hebben we de golfclinic moeten annuleren aangezien we maar 2 deelnemers hadden. Het kringbestuur zal bekijken of en waar het volgend jaar een volgende versie van het kringkampioenschap golf zal worden gehouden.

Philip van Eekeren.

Wij zoeken nieuwe leden voor onze toneelvereniging ONA.

Onze toneelvereniging O.N.A. (ouderen nog actief) bestaat dit jaar veertig jaar, en we hopen nog vele jaren door te gaan. Daarom zijn we op zoek naar nieuwe mannen en vrouwen die onze toneelgroep willen komen versterken. Denk nou niet dat is niks voor mij of ik kan niet toneelspelen, want we zijn allemaal ook zo begonnen. We hebben een leuke groep en samen met onze regisseur helpen wij je over deze drempel. Op dit moment hebben we een 12 tal spelers/speelsters en omdat we al enkele jaren meerdere stukjes op een avond spelen is dit eigenlijk te weinig om een avondvullende voorstelling te verzorgen. Daarom doen we een beroep op jou. Ben je tussen de 50 en 75 jaar en wil je graag eens toneel spelen schroom dan niet om je aan te melden. Kom daarom eerst gerust eens kijken op vrijdagmorgen tussen half 10 en half 12 in de blokhut van de scouting aan de Westakkers waar we elke week repeteren. Je bent van harte welkom.

Het repeteerseizoen is van september tot eind maart/ begin april wanneer we optreden. Mocht je interesse hebben of meer willen weten neem dan contact op met een van onze leden, of met Nico Bissels Pastoor Verlindenstraat 1a Middelrode voorzitter ONA tel.5031009 of 06-57759807 mail nicobissels@home.nl

 

Wie is wie

Mijn naam is Jeanne Vink en ik ben secretaris van onze seniorenvereniging Bres sinds 2009. Ik ben 68 jaar oud. Ik ben destijds gevraagd door de toenmalige voorzitter Frans van der Heijden en secretaris Jenny Bijnen. Aanvankelijk zag ik het niet zo zitten, maar uiteindelijk hebben ze me toch over de streep getrokken. Dit werk geeft wel voldoening ook al zijn er wel eens dagen bij dat je zegt: ik houd ermee op. Maar dat geldt natuurlijk in elke functie.

Ik ben geboren en getogen in Veghel en heb daar de scholen doorlopen. Mijn eerste werkgever was Rapistan van der Lande, tegenwoordig Vanderlande Industries, als secretaresse van de verkoopleider. Vanderlande Industries is een internationaal bedrijf dat de bagagebanden op vliegvelden over de gehele wereld installeert. Hier heb ik veel geleerd, vooral de talen. Na 6 jaar had ik het daar gezien en werd ik secretaresse van de burgemeester van Veghel. Iets heel anders. Ook hier heb ik 6 jaar gewerkt.

In 1972 getrouwd en toen samen met mijn man in Berlicum komen wonen. We hebben 2 zonen gekregen en inmiddels 3 kleinkinderen. Vele jaren later ben ik weer in het arbeidsproces getreden. Aanvankelijk als uitzendkracht en daarna bij de Nedlin Groep, een overkoepelende organisatie van 6 wasserijen. De laatste 12 jaren tot aan mijn pensionering bij de Provincie Noord-Brabant ook als secretaresse.

Na een periode van ongeveer 8 jaar ziek zijn is mijn man in 2007 op 60-jarige leeftijd overleden. Dit was geen leuke tijd, maar gelukkig had ik nog wat afleiding in mijn werk. Van de zijde van mijn werkgever heb ik alle medewerking gekregen.

De secretariaatswerkzaamheden bij Bres bestaan voornamelijk uit het afhandelen van de correspondentie en het maken van agenda’s en verslagen van onze bestuursvergaderingen en alle daaruit voortvloeiende werkzaamheden. Naast de secretariaatswerkzaamheden verzorg ik ook de ledenadministratie en de nieuwsbrief. Sinds kort krijg ik daarbij ondersteuning van Jan van der Krabben. Vanaf 1 januari 2015 bezoek ik ook de nieuwe leden, hetgeen erg leuk is. Gemiddeld ben ik een kleine 2 dagen in de week bezig met deze activiteiten. Volgend jaar ben ik aftredend en ik doe bij deze een oproep voor een opvolger(ster). Het zou fijn zijn als mijn opvolger(ster) nog enige tijd met mij mee zou kunnen lopen om op die manier van het reilen en zeilen van de vereniging kennis te nemen. K.B.O. Brabant heeft namelijk een grens gesteld aan alle bestuursleden van de afdelingen: 9 jaar is de limiet.

Mijn hobby’s zijn kaarten maken, postzegels verzamelen, fietsen, handwerken en in de zomer tuinieren. Om de 14 dagen een dag oppassen op mijn kleinkinderen vind ik ook reuze gezellig. Op zijn tijd naar de bioscoop gaan of uit eten gaan met een vriend of vriendin is ook van onschatbare waarde. De vakanties mogen ook niet ontbreken. Een goed boek is ook niet te versmaden. Elke week ga ik ook nog een dag op stap met een van mijn vriendinnen. Kortom: ik verveel me nooit.

 

Mijn naam is Liesbeth Steenbergen en ben geboren en getogen in Berlicum.
Opgegroeid op de boerderij van mijn ouders aan de Nieuweweg als 6e kind van een gezin van 9 kinderen.
Goede herinneringen aan de ruimte rondom het huis en de vrijheid waarmee we zijn opgegroeid.
Werken op de boerderij heb ik altijd als leuk ervaren, hoewel dat maar zeer beperkt is geweest.

Na de lagere school (Theresiaschool) ben ik voor mijn verdere opleiding eerst naar Den Bosch en later naar Veghel gegaan. Veelal op de fiets. Na mijn middelbare opleiding ben ik naar Nijmegen gegaan voor de secretaresseopleiding bij Schoevers.

Mijn eerste baan was bij de Culturele Raad Noord-Brabant/ Provinciaal Genootschap voor Kunsten en Wetenschappen, waar ik in 1967 ben begonnen. In dat jaar werd de tentoonstelling van Jeroen Bosch georganiseerd. Leuk om nu na zoveel jaar weer naar de tentoonstelling te gaan, maar dan als gepensioneerde.

Na een tijdje ben ik overgestapt naar het Brabants Dagblad, waar ik als secretaresse ben begonnen, maar via vele jaren studie in avonden en weekenden (Arbeidsmarktpolitiek en Personeelsbeleid) terecht ben begonnen in de functie van personeelsfunctionaris. Mijn hele loopbaan heb ik naast een full-time baan, opleidingen gevolgd, waardoor ik ben doorgegroeid tot hoofd Personeelszaken van Brabant Pers en Rotabest, voor velen bekend vanwege het Brabants Dagblad, dat een onderdeel van dit concern was. Na Brabant Pers heb ik als director HRM de overstap gemaakt naar het internetbedrijf Scoot, dat toen zeer vernieuwend werkte en waar ik internationaal heb gewerkt. Mijn laatste baan was directeur Personeel en Organisatie van NedTrain (onderhoudsbedrijf van NS) met toen 4.000 medewerkers. Al met al een enerverende loopbaan bij diverse werkgevers en in diverse functies, waar ik altijd met veel plezier en veel inzet gewerkt heb.

In 2009 ben ik gestopt met werken, omdat mijn man al 2 jaar met pensioen was. Ik wilde graag parttime gaan werken, maar gezien de zwaarte van de functie was dit niet mogelijk. Na enkele maanden “niets doen” ben ik gaan denken over vrijwilligerswerk. Ik was al werkzaam als bestuurslid voor de Stichting Solidair met India in Heeswijk en als voorzitter van Stichting Mantelzorg van de gemeente St. Michielsgestel. Herman Schunselaar , onze altijd zeer actieve voorzitter, heeft mij overgehaald om bestuurslid te worden van BRES (toen nog KBO Berlicum/Middelrode). Na enige aarzeling om dit te gaan doen, kan ik nu met stelligheid zeggen dat het mooi en dankbaar werk is. De vele contacten die de functie als bestuurslid oplevert en de vele en diverse activiteiten die door onze vereniging worden ondernomen spreken mij erg aan. Bezig zijn in het belang van en de zorg voor de medemens is een van de belangrijkste drijfveren voor me

Naast bestuurslid van BRES heb ik het laatste jaar de opleiding tot cliëntondersteuner gevolgd en als zodanig nogal wat gesprekken gevoerd voor en met mensen die aanvragen hebben in het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning met de gemeente en zorgverzekeraars om hun belangen te behartigen. Dit werk geeft veel voldoening, zeker ook omdat veel ouderen (want ik doe dit werk niet alleen voor de leden van BRES) moeite hebben om goed voor zichzelf op te komen, problemen hebben met de papierwinkel van de gemeente en/of moeite hebben allerlei regeltjes/richtlijnen te begrijpen.

Mijn privésituatie: getrouwd met Joep van der Hart, wonend op mijn geboortegrond aan de Nieuweweg en sinds kort (trotse) oma van een kleinzoon. Van fietsen, reizen, lezen en beeldhouwen geniet ik altijd.

 

De penningmeester van seniorenvereniging BRES is geboren in het kerkdorpje Oerle, gemeente Veldhoven , op 31 maart 1951. Hij kreeg de naam Ad Beex. Op vrij jonge leeftijd, 7 jaar, wordt hij lid van Jong Nederland, een jeugdvereniging voor sport, spel en creatief vermaak met als hoogte punt het zomerkamp. Toen de leeftijd daar was ben ik nog 13 jaar jeugdleider geweest bij die vereniging. In de aanloop naar een beroepscarrière is de ULO destijds niets voor mij gebleken en vrij snel is de overstap naar de timmeracademie gemaakt. Van timmeren is het nooit gekomen, er volgde allerlei baantjes, boerenknecht, tractorchauffeur bij loonbedrijven en als kraanmachinist bij o.a. de Deltawerken en op de Maasvlakte in aanleg.

Met 19 jaar heb ik een vrij zwaar motorongeluk gehad waarvan de laatste jaren de lichamelijke beperkingen weer opspelen. Door dit ongeval moest mijn leven drastisch om. Ik heb toen gekozen voor een administratieve/economische voortzetting, ondersteund door mijn echtgenote Gerrie, sinds 1974, en aangemoedigd door onze drie kinderen heb ik in 1981 de opleiding Accountant-Administratieconsulent afgerond. Tussen 1986 en 2007 ben ik als zelfstandig accountant gevestigd geweest en werkte binnen multidisciplinaire samenwerkingsverbanden. De accountantswerkzaamheden worden sindsdien beperkt voortgezet als bedrijfsadviseur. Ik kreeg wat meer tijd voor hobby’s als tuinieren, fietsen, lezen en puzzelen als mede sportschool en revalidatie om de lichamelijke beperkingen zo draaglijk mogelijk te houden. Als accountant met wat meer vrije tijd trek je toch wel de aandacht van verenigingen die om een penningmeester verlegen zitten. Al mijn sociale activiteiten sinds 1989 in Middelrode waren beperkt gebleven tot begeleiding van een schoolkamp. Dus toen er gevraagd werd penningmeester te worden hoefde ik niet lang na te denken en doe het met veel plezier voor meerdere verenigingen. Ik hoop het ook voor seniorenvereniging BRES nog enkele jaren te kunnen en mogen doen.

Ad Beex.

 

Wij laten hiervoor elk bestuurslid aan het woord.
Ik zal als voorzitter de spits afbijten.Herman Schunselaar, volgende maand word ik 75 jaar jong.
Ik ben al ruim 50 jaar getrouwd met Iet, mijn jeugdliefde. Wij hebben een zoon en een dochter en 3 kleinkinderen.Ik ben geboren en opgegroeid in Borne (Twente) en spreek als het moet nog het prachtige tukkers dialect. Toen ik 16 was trokken mijn ouders met hun 7 kinderen (waar ik de een na oudste was) naar het Westland. Mijn vader werd daar hoofd van de Mulo en hij vond dat zijn kinderen in het westen een betere opleiding konden volgen.Ik volgde in Den Haag de HTS opleiding werktuigbouw. Het was niet eenvoudig. Ik liep dan wel niet meer op klompen, maar mijn dialect werd door de Hagenezen toch niet geaccepteerd.Natuurlijk moest ik daarna onder dienst en kwam terecht bij de officiers opleiding Infanterie.Na 8 maanden zat het er alweer op. Ik werd afgekeurd wegens een algehele gehoor beschadiging.Ik hoor nu nog weleens, vooral van Iet en de kinderen: He pap hoor je me niet??Tussen luisteren en horen zit een verschil. Neem van mij aan; Ik heb altijd een luisterend oor, maar hoor niet altijd alles

Medio 1960 begon ik aan een technisch-commerciële baan in Dordrecht, bij een ovenbouwer voor de industriële bakkerij. Na 7 jaar ben in overgestapt naar Benier in Den Bosch (lid van de kaakgroep). Bij Benier werd ik salesmanager en later verkoopdirecteur.
Onze klanten, de industriële bakkerijen, zaten over de gehele wereld en met vestigingen in Duitsland, Noord Amerika en Japan en 34 agenten, verdeeld over de wereld, was ik zo druk als een klein baasje.
Buitenlandse reizen van 2/3 weken waren geen uitzondering.
Medio 1970 kochten we een huis in Berlicum. Een prachtig dorp onder de rook van Den Bosch waar het bedrijf Benier was gevestigd.
In zoverre de tijd dat toeliet was ik actief bij de sportverenigingen in Berlicum, als coach van de jeugd en de dames bij Hands-Up en in totaal 20 jaar secretaris bij de LTV.
Het RIAGG in Den Bosch strikte mij nog, voor 5 jaar,als lid van de raad van bestuur. Natuurlijk kreeg ik in die tijd een burn-out te verwerken, hetgeen me een jaar kostte.
Terug kijkend was dat voor mijn gezin een erg vervelende periode, maar kwam ik er uiteindelijk sterker uit.
Toen ik 60 werd was het mooi geweest en ging ik met prepensioen. Aanvankelijk om niets meer te hoeven, totdat een zakenrelatie uit Japan mij bezocht en mij overhaalde om in samenwerking met een oud collega hun vestiging in Europa op te zetten.
Ach je bent jong en je wilt nog wat. Dus dan toch nog maar weer reizen en je inzetten alsof het je eigen bedrijf was.
Een kleine 6 jaar geleden stonden Frans van der Heijden en Theo van Hedel aan de deur. Al gauw kwam de vraag op tafel of ik voorzitter van de KBO Berlicum – Middelrode wilde worden.
Ik dacht: Hoe halen ze het in hun hoofd, Voorzitter worden van een ouden van dagen club, waar ik niet eens lid van ben.

Dat lid worden was natuurlijk geen probleem. Ik bedacht snel een 20-tal vragen en dacht: Daar zijn ze wel even zoet mee. Binnen een week lag echter alles keurig voor.
Mijn reactie was: Ik zal erover denken, maar als ik voorzitter word moet je er wel van uitgaan, dat er het een en ander gaat veranderen. Ik zal geen voorzitter zijn die alleen maar op de winkel past.
Ik ben nu 5 jaar voorzitter met een schitterend bestuur, dat mij gelukkig veel vertrouwen en ruimte geeft.
Ik ben niet ontevreden over datgene wat wij in de afgelopen 5 jaar tot stand hebben gebracht. Ik krijg weleens de vraag: Ben je er nu niet veel te druk mee? Ach toen ik nog een baan had werkte ik 60 / 70 uur in de week. Voor BRES zit ik globaal op de helft. Valt dus niet tegen.
Bij leven en welzijn wil ik de derde periode van 3 jaar nog volmaken, zodat jullie voorlopig nog niet van mij af zijn.

Herman Schunselaar, jullie voorzitter.